Robert Schumann engelen en duivels

Robert en Clara Schumann zijn hier geporterteerd in de melancholieke pose. Robert Schumann had een zware psychische stoornis. Daarover schreef zijn vrouw Clara:

"...'s nachts, kort nadat wij naar bed waren gegaan, stond Robert op en schreef een melodie die, zei hij, de engelen voor hem gezongen hadden. Hij ging weer liggen en sloeg de hele nacht onbegrijpelijke taal uit, starend naar het plafond. Toen de dag aanbrak, waren de engelen veranderd in duivels en ze maakten afschuwwekkende muziek, ze zongen dat hij een zondaar was en dat ze hem in de hel zouden werpen."'
Toch had hij ook perioden van opperste gelukzaligheid. Deze vertolkte hij muzikaal met de woorden van Goethe.
"Welch ein Morgenwölkchen schwebet"

The Tölzer Knabenchor zingt deze scene uit Schuman's "Scenes from Goethe's Faust": "Welch ein Morgenwölkchen schwebet". Berlin Philharmonie, Dec. 31, 1994. Tölzer Knabenchor, Bryn Terfel (bassbariton), Swedish Radio Choir, Berliner Philharmoniker dirigent Claudio Abbado.
Text: